Τα κατάψυχρα υγρά κελιά του εφτά, ιδιαίτερα μέσα στις παγωμένες μέρες και τις ακόμα παγερότερες νύχτες του Γενάρη και του Φεβράρη του 56 χαράσσονται σ’ όσους ζουν κει μέσα, βαθιά στη σκέψη. Με τις λίγες ακάθαρτες κουβέρτες τους πρέπει να φτειάξουν το κρεββάτι πάνω στα σκληρά σανίδια μιας στρωμνής, που το ύψος της δεν ξεπερνάει … Continue reading Από τα “Δίσεχτα χρόνια” του Πέτρου Στυλιανού